Andrzej Ostoja-Owsiany   

Andrzej Ostoja-Owsiany (ur. 16 czerwca 1931 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 2008 w Łodzi) - pisarz, polityk, działacz opozycji demokratycznej w PRL, z wykształcenia prawnik (ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim w 1957 r.). Poseł na Sejm RP II kadencji (1993-1997), senator RP IV kadencji (1997-2001), łódzki radny. W czasie okupacji walczył w szeregach Armii Krajowej.

W latach 1946-49 harcerz XV ŁDH, sekretarz drużyny i szczepu, Harcerz Orli, podharcmistrz. W latach 1964–97 pracował jako radca prawny.

Od 1956 działał w opozycji niepodległościowej: w 1956 był współzałożycielem Ruchu Młodych Demokratów, w 1960 współzałożycielem Ruchu Wolnych Demokratów, w latach 1976-79 - działaczem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W latach 1980–1987 był członkiem partii prawicowej - KPN (Konfederacji Polski Niepodległej), ostatnio jako dziekan Rady Politycznej KPN.

Znawca najnowszej historii Polski propagujący czynnie świętowanie „zakazanych” przez komunistów rocznic i świąt takich jak 3 Maja i 11 Listopada. Określany mianem „Piłsudczyka”, jako założyciel (1981) Komitetu Pamięci Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi. Od 1985 r. był jego przewodniczącym, później prezesem honorowym. Należał do Związku Żołnierzy Podziemnych Sił Zbrojnych i Związku Żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego „Lasy”. W latach 1980-81 był członkiem pierwszej grupy ekspertów NSZZ „Solidarność” Ziemi Łódzkiej.

Jako prozaik debiutował w 1950 roku na łamach „Wsi”. Pisywał opowiadania poświęcone okresowi okupacji i walkom partyzanckim („Ojciec”, „Dzień żołnierza”, 1953). Później uprawiał między innymi prozę science-fiction (powieści: „Aspazja”, 1958, „Zielona planeta”, 1973), opartą na motywie podróży kosmicznej. Razem z synem Adamem Ostoją ogłosił „Waleczny Domek”. W cyklu opowiadań „Z notatnika prokuratora” (publikowanych w tygodniku „Odgłosy”, 1962–1963) podjął problematykę walki z przestępczością kryminalną. W tzw. drugim obiegu wydał „Rok 1920” (1979), „Drogi do niepodległości” (1988). Uprawiał też publicystykę na łamach prasy niezależnej („Droga”, „Aspekt”, którego był redaktorem w latach 1979–81)

Był członkiem Związku Literatów Polskich, a od 1989 r. Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.